kode adsense disini
Hot Best Seller

Οι Μακάριοι

Availability: Ready to download

Σεπτέμβριος του 1992. Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός δάσκαλος και η καινούργια σχολική χρονιά τον βρίσκει με μετάθεση σε ένα άγνωστο, απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου. Από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στη Μακάρια αντιλαμβάνεται ότι οι λιγοστοί κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι απέναντί του. Και καθώς οι μέρες περνούν, ο Αλέξανδρος συνειδητοποιεί ότι πίσω Σεπτέμβριος του 1992. Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός δάσκαλος και η καινούργια σχολική χρονιά τον βρίσκει με μετάθεση σε ένα άγνωστο, απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου. Από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στη Μακάρια αντιλαμβάνεται ότι οι λιγοστοί κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι απέναντί του. Και καθώς οι μέρες περνούν, ο Αλέξανδρος συνειδητοποιεί ότι πίσω από τις φαινομενικά ήσυχες ζωές τους οι ντόπιοι κρύβουν πολλά και επικίνδυνα μυστικά. Η περιέργειά του θα τον οδηγήσει στην αναζήτηση της αλήθειας και όταν τα θαμμένα στα βάθη του χρόνου σκοτεινά μυστικά της Μακάριας αρχίσουν να αποκαλύπτονται, όχι μονάχα θα κλονίσουν όλα τα πιστεύω του, αλλά και θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του. Οι Μακάριοι είναι μια συναρπαστική μεταφυσική ιστορία, ένα ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα τρόμου, όπου το πιο σκοτεινό κακό έρχεται από το παρελθόν για να μας θυμίσει ότι οι αρχαίοι θεοί βρίσκονταν πάντα ανάμεσά μας...


Compare
kode adsense disini

Σεπτέμβριος του 1992. Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός δάσκαλος και η καινούργια σχολική χρονιά τον βρίσκει με μετάθεση σε ένα άγνωστο, απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου. Από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στη Μακάρια αντιλαμβάνεται ότι οι λιγοστοί κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι απέναντί του. Και καθώς οι μέρες περνούν, ο Αλέξανδρος συνειδητοποιεί ότι πίσω Σεπτέμβριος του 1992. Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός δάσκαλος και η καινούργια σχολική χρονιά τον βρίσκει με μετάθεση σε ένα άγνωστο, απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου. Από την πρώτη στιγμή που πατάει το πόδι του στη Μακάρια αντιλαμβάνεται ότι οι λιγοστοί κάτοικοι είναι επιφυλακτικοί και καχύποπτοι απέναντί του. Και καθώς οι μέρες περνούν, ο Αλέξανδρος συνειδητοποιεί ότι πίσω από τις φαινομενικά ήσυχες ζωές τους οι ντόπιοι κρύβουν πολλά και επικίνδυνα μυστικά. Η περιέργειά του θα τον οδηγήσει στην αναζήτηση της αλήθειας και όταν τα θαμμένα στα βάθη του χρόνου σκοτεινά μυστικά της Μακάριας αρχίσουν να αποκαλύπτονται, όχι μονάχα θα κλονίσουν όλα τα πιστεύω του, αλλά και θα θέσουν σε κίνδυνο τη ζωή του. Οι Μακάριοι είναι μια συναρπαστική μεταφυσική ιστορία, ένα ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα τρόμου, όπου το πιο σκοτεινό κακό έρχεται από το παρελθόν για να μας θυμίσει ότι οι αρχαίοι θεοί βρίσκονταν πάντα ανάμεσά μας...

54 review for Οι Μακάριοι

  1. 5 out of 5

    Γιώργος Δάμτσιος

    Οι «Μακάριοι» είναι το ολοκαίνουργιο μυθιστόρημα του συγγραφέα, συνεργάτη και φίλου, Μάριου Δημητριάδη και το πρώτο του κάτω από τη σκεπή των εκδόσεων BELL. Είχα την τύχη να διαβάσω το εν λόγω μυθιστόρημα πολύ καιρό πριν από την έκδοσή του και, θυμάμαι ξεκάθαρα, ότι ολοκληρώνοντάς το είχα πει στον εαυτό μου ότι αυτό θα ήταν το βιβλίο που θα εκτόξευε τη συγγραφική πορεία του Μάριου. Εξάλλου, κάθε δείγμα γραφής που έχει παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό πήγε εξαιρετικά, με τις κριτικές τρίτων και αγν Οι «Μακάριοι» είναι το ολοκαίνουργιο μυθιστόρημα του συγγραφέα, συνεργάτη και φίλου, Μάριου Δημητριάδη και το πρώτο του κάτω από τη σκεπή των εκδόσεων BELL. Είχα την τύχη να διαβάσω το εν λόγω μυθιστόρημα πολύ καιρό πριν από την έκδοσή του και, θυμάμαι ξεκάθαρα, ότι ολοκληρώνοντάς το είχα πει στον εαυτό μου ότι αυτό θα ήταν το βιβλίο που θα εκτόξευε τη συγγραφική πορεία του Μάριου. Εξάλλου, κάθε δείγμα γραφής που έχει παρουσιάσει στο ελληνικό κοινό πήγε εξαιρετικά, με τις κριτικές τρίτων και αγνώστων να το αποδεικνύουν περίτρανα. Ο λόγος που έκανα αυτή τη δήλωση στον εαυτό μου, λοιπόν, δεν είχε να κάνει με τη διαφορά στην ποιότητα, αλλά με το όλο κόνσεπτ της ιστορίας. Μπορεί οι «Μακάριοι» να είναι κυρίως ένα βιβλίο τρόμου –είδος που στην Ελλάδα τα περασμένα χρόνια δεν είχε και τόσο μεγάλο κοινό– αλλά εδώ ο τρόμος είναι διαφορετικός. Υπάρχει παντού, αλλά κυρίως με την έννοια της «κρυμμένης απειλής» που πραγματικά υφίσταται σε κάθε μικρή γωνίτσα του συμπλέγματος των νήσων των Μακαριών. Ουσιαστικά, δηλαδή, το βιβλίο δεν είναι αμιγώς τρόμου ή, έστω, ο τρόμος είναι ευφυέστατα αναμιγμένος με το ατμοσφαιρικό θρίλερ και το μεταφυσικό μυστήριο. Και, μέσα σε όλα αυτά, υπάρχει και το πραγματικά πολύ μεγάλο ατού, το οποίο δεν είναι άλλο από την παρουσία του άκρως ελληνικού στοιχείου. Και εδώ πρέπει να σημειώσω: δεν είναι απλώς μια ιστορία που εξελίσσεται στην Ελλάδα, η οποία όμως συνεχίζει και ακολουθεί τα δυτικά (αμερικάνικα) μοτίβα των βιβλίων τρόμου, αλλά μία ιστορία όπου το ίδιο της το «πρόβλημα» είναι αμιγώς ελληνικό και πηγάζει μέσα από τη δική μας μυθολογία. Επιτέλους έγινε κι αυτό και είναι καιρός να χτίσουμε τη δική μας σχολή τρόμου, όπως έχουν κάνει όλοι οι άλλοι λαοί (εκτός από εμάς) απ’ όσους διαθέτουν πλούσια μυθολογία/ιστορία/λαογραφία. Ο συνδυασμός όλων των ανωτέρω στοιχείων, λοιπόν, θεωρώ ότι θα φέρει πολλούς αναγνώστες κοντά στο βιβλίο –πέρα των κλασικών οπαδών του τρόμου. Ενδεχομένως μάλιστα οι «Μακάριοι» να τους κάνουν να δουν με διαφορετικό μάτι τον ελληνικό τρόμο γενικότερα και να γίνουν μελλοντικά σημείο αναφοράς στο είδος. Πέραν όλων όσων προανέφερα εξάλλου, έχουμε και μια πάρα πολύ καλή ιστορία στο στυλ «ανακαλύπτω/προχωρώ/ανακαλύπτω ξανά/προχωρώ παρακάτω», η οποία είναι διανθισμένη από την πλούσια σε περιγραφές και παρομοιώσεις πένα του Μάριου Δημητριάδη. Μαζί με αυτή, υπάρχει και μια σειρά από «φυσιολογικά αφύσικων» ηρώων, πολλοί εκ των οποίων είναι τόσο απολαυστικοί που προσωπικά τους περίμενα πώς και πώς να επανεμφανιστούν σε επόμενες σκηνές του βιβλίου. Θα ήθελα να πω περισσότερα, αλλά θα είναι κρίμα να σας χαλάσω το ταξίδι στους Μακάριους νήσους. Θα κλείσω λοιπόν με μία δήλωση: Φίλε, δηλώνω ξεκάθαρα περήφανος που διάβασα αυτό το βιβλίο πριν από την έκδοσή του και αναμένω με αγωνία να μας ανατινάξεις τα μυαλά και με το επόμενό σου. Μικρό (τεράστιο) σπόιλερ εδώ: το έχω διαβάσει ήδη και είναι μια καινούργια πρωτοτυπία για τα ελληνικά δεδομένα. Αλλά αυτή είναι μια ιστορία για μια άλλη φορά…

  2. 5 out of 5

    Κατερίνα Θεοδώρου

    Όταν ο αγαπημένος φίλος Μάριος μού ανακοίνωσε ότι το νέο του βιβλίο αφορά τις περιπέτειες ενός συναδέλφου σε κάποιο απομονωμένο νησί, ενθουσιάστηκα. Δέχτηκα με χαρά να διαβάσω το βιβλίο του αρκετό καιρό πριν εκδοθεί, κυρίως για ενδεχόμενες διευκρινίσεις σε θέματα τυπικά-εργασιακά. Λοιπόν, το βιβλίο, χωρίς υπερβολές έφευγε νερό! Οι όμορφες περιγραφές δεν εμπόδιζαν τη δράση των ηρώων και την εξέλιξη της πλοκής. Οι χαρακτήρες φαίνονται ρεαλιστικοί, οι διάλογοι πειστικοί και τα τοπία ζοφερά και απόκ Όταν ο αγαπημένος φίλος Μάριος μού ανακοίνωσε ότι το νέο του βιβλίο αφορά τις περιπέτειες ενός συναδέλφου σε κάποιο απομονωμένο νησί, ενθουσιάστηκα. Δέχτηκα με χαρά να διαβάσω το βιβλίο του αρκετό καιρό πριν εκδοθεί, κυρίως για ενδεχόμενες διευκρινίσεις σε θέματα τυπικά-εργασιακά. Λοιπόν, το βιβλίο, χωρίς υπερβολές έφευγε νερό! Οι όμορφες περιγραφές δεν εμπόδιζαν τη δράση των ηρώων και την εξέλιξη της πλοκής. Οι χαρακτήρες φαίνονται ρεαλιστικοί, οι διάλογοι πειστικοί και τα τοπία ζοφερά και απόκοσμα όπως πρέπει δηλαδή να είναι σε ένα βιβλίο τρόμου. Μα οι "Μακάριοι" δεν είναι ένα απλό βιβλίο τρόμου! Είναι πολύ περισσότερα καθώς το εν λόγω βιβλίο δε θυμίζει άλλα βιβλία τρόμου και φαντασίας που έχουμε διαβάσει μέχρι στιγμής. Από την αρχή συμπόνεσα τον βασανισμένο δάσκαλο, αλλά ταυτόχρονα αγάπησα τον χαρακτήρα του Δημάρχου, και όπως φαίνεται, έκανα καλά... Το τέλος απογειώνει την υπόθεση μέσα από τις ολοζώντανες περιγραφές, και από την άλλη, οφείλω να παραδεχτώ ότι για ακόμη μία φορά ο αγαπητός κύριος Δημητριάδης με έπιασε απροετοίμαστη, διότι αν και γνωρίζω καλά τον τρόπο γραφής του, δε θα μπορούσα να προβλέψω το τέλος της ιστορίας. Μπράβο Μάριε! Το βιβλίο σου είναι ξεχωριστό και εύχομαι να βρει την ανταπόκριση που εύχεσαι και που αξίζει από το αναγνωστικό κοινό!

  3. 4 out of 5

    nikolaos

    Αυτό το χρονικό διάστημα, παρακολουθώντας τις νέες αλλά και τις προσεχείς εκδόσεις των εκδοτικών οίκων, παρατηρώ ότι κυκλοφορούν πολλά βιβλία ξένων συγγραφέων, που είτε δεν τους γνωρίζω , οπότε μπαίνω στην διαδικασία να ψάξω στο διαδίκτυο για αυτούς, είτε βιβλία συγγραφέων που έχω ξαναδιαβάσει, αλλά δεν έχω πει «θέλω να διαβάσω όλα του τα βιβλία» (άσχετα με το εάν μου άρεσαν και κατά πόσο το/α προηγούμενο/α βιβλία του που έχω ήδη διαβάσει). Και φτάνω στην σκέψη, τελικά, ότι είναι μια καλή χρονικ Αυτό το χρονικό διάστημα, παρακολουθώντας τις νέες αλλά και τις προσεχείς εκδόσεις των εκδοτικών οίκων, παρατηρώ ότι κυκλοφορούν πολλά βιβλία ξένων συγγραφέων, που είτε δεν τους γνωρίζω , οπότε μπαίνω στην διαδικασία να ψάξω στο διαδίκτυο για αυτούς, είτε βιβλία συγγραφέων που έχω ξαναδιαβάσει, αλλά δεν έχω πει «θέλω να διαβάσω όλα του τα βιβλία» (άσχετα με το εάν μου άρεσαν και κατά πόσο το/α προηγούμενο/α βιβλία του που έχω ήδη διαβάσει). Και φτάνω στην σκέψη, τελικά, ότι είναι μια καλή χρονική στιγμή για να γνωρίσω νέους (για μένα, αλλά και σε ηλικία) Έλληνες συγγραφείς. Σε αυτό , βέβαια συνετέλεσε και το γεγονός ότι ο συγκεκριμένος συγγραφέας εκδίδει για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Bell. Και σχεδόν ταυτόχρονα εκδίδεται και το (πρώτο επίσης στην Bell) βιβλίο του Γιώργου Δάμτσιου (το οποίο , εκτός απροόπτου, θα είναι και το επόμενο που θα διαβάσω). Το ότι εκδόθηκε λοιπόν από τις συγκεκριμένες εκδόσεις ήταν για μένα ένας ακόμα λόγος, ώστε να επικεντρώσω το ενδιαφέρον μου σε αυτό. Βλέπω ότι πολλοί νέοι και αξιόλογοι Έλληνες συγγραφείς έχουν μαζευτεί εκεί. Σίμος, Φύτρος , Δημητριάδης, Δάμτσιος (μπορεί να ξεχνάω και κανέναν). Ενώ ακολουθεί και ο Κέλλης, οσονούπω. Στο βιβλίο τώρα. Η αλήθεια είναι ότι το ευχαριστήθηκα. Είναι ένα μεταφυσικό θρίλερ. Ευκολοδιάβαστο. Με ωραία ατμόσφαιρα και ωραίες περιγραφές. Σε οδηγεί σιγά-σιγά, βήμα-βήμα προς το φινάλε του, το οποίο σίγουρα είναι πέραν των συνηθισμένων. Γενικά μου φάνηκε ότι πρέπει για μια πρώτη γνωριμία με τον συγγραφέα.

  4. 5 out of 5

    George K.

    Τρίτο βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη που διαβάζω, μετά το πολύ καλό και κλειστοφοβικό μυθιστόρημα "Σκοτεινές μέρες" που διάβασα τον Σεπτέμβριο του 2015 και την ωραία και χορταστική συλλογή διηγημάτων "Αγκαλιάζοντας το Έρεβος" που διάβασα τον Ιούνιο του 2017, και δηλώνω για μια ακόμα φορά ιδιαίτερα ικανοποιημένος, τόσο από την ιστορία, όσο και από τη γραφή. Μάλιστα, οφείλω να πω ότι ο Μάριος έχει σίγουρα προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με το πρώτο του μυθιστόρημα, είναι πιο σίγουρος και πιο άνε Τρίτο βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη που διαβάζω, μετά το πολύ καλό και κλειστοφοβικό μυθιστόρημα "Σκοτεινές μέρες" που διάβασα τον Σεπτέμβριο του 2015 και την ωραία και χορταστική συλλογή διηγημάτων "Αγκαλιάζοντας το Έρεβος" που διάβασα τον Ιούνιο του 2017, και δηλώνω για μια ακόμα φορά ιδιαίτερα ικανοποιημένος, τόσο από την ιστορία, όσο και από τη γραφή. Μάλιστα, οφείλω να πω ότι ο Μάριος έχει σίγουρα προοδεύσει σε μεγάλο βαθμό σε σχέση με το πρώτο του μυθιστόρημα, είναι πιο σίγουρος και πιο άνετος με την πλοκή και τους χαρακτήρες του, ενώ επίσης η γραφή του είναι πιο δυναμική, πιο ζωντανή και γλαφυρή. Η κεντρική ιστορία είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα και ιντριγκαδόρικη, με την πλοκή να προσφέρει μυστήριο, αγωνία και ένταση σε χορταστικές ποσότητες, όπως φυσικά και κάμποσες πινελιές τρόμου και υπερφυσικού/μεταφυσικού. Το όλο σέτινγκ του απομονωμένου νησιού είναι πραγματικά εξαιρετικό, με τον Μάριο να καταφέρνει να μεταφέρει στον αναγνώστη το μυστήριο και την μουντάδα που περιβάλλει το νησί και τους κατοίκους του. Η όλη ατμόσφαιρα είναι μουντή και αρκετά σκοτεινή, σε πολλά σημεία της ιστορίας θα πρόσθετα ότι είναι και ιδιαίτερα ανατριχιαστική. Επίσης, μπορώ να πω ότι έγινα ένα με τον βασικό πρωταγωνιστή, προσωπικά ένιωσα σε πολλές στιγμές το άγχος και τον φόβο που ένιωσε και ο καημένος Αλέξανδρος, τρόμαξα και εγώ με όλα αυτά που είδε και έζησε. Όσον αφορά τη γραφή, είναι πάρα πολύ καλή, ευκολοδιάβαστη και εθιστική, με ατμοσφαιρικές, ρεαλιστικές και ολοζώντανες περιγραφές τοπίων και καταστάσεων, αλλά και με αρκετά φυσικούς διαλόγους. Γενικά, πρόκειται για ένα πολύ καλογραμμένο και άκρως ψυχαγωγικό μυθιστόρημα, το οποίο θα κρατήσει στην τσίτα τους αναγνώστες από την αρχή μέχρι το τέλος. Στο σημείο αυτό, οφείλω να πω ότι τέλος είναι αρκετά απρόβλεπτο και πάρα πολύ δυνατό, σίγουρα πέρα από τα συνηθισμένα για τα ελληνικά δεδομένα. Μπορεί να πείθει, μπορεί και όχι, όμως εμένα με ιντρίγκαρε αφάνταστα. Και το βιβλίο μπορεί να μην είναι αμιγώς τρόμου, όμως τρομάζει και ανατριχιάζει τον αναγνώστη, οπότε οι ταμπέλες δεν έχουν και τόση σημασία. Πάντως είναι αμιγώς ελληνικό, μιας και βασίζεται εν πολλοίς στην πλούσια μυθολογία μας. Ασυζητητί, είναι ένα βιβλίο απολαυστικό και συναρπαστικό, το οποίο προτείνω με κλειστά μάτια. Ουσιαστικά για λεπτομέρειες δεν του βάζω πέντε αστεράκια (ίσως έχω γίνει λίγο πιο... εκλεκτικός με αυτόν τον βαθμό). Το μόνο σίγουρο είναι ότι ανυπομονώ να διαβάσω και άλλα βιβλία του συγγραφέα!

  5. 5 out of 5

    Γιώργος Μπελαούρης

    ΒΟΟΜ! (κάποιες σκέψεις για τους ‘’Μακάριους’’ του Μάριου Δημητριάδη- ΠΡΟΣΟΧΗ! Περιέχει ομιχλώδη σπόιλερς) Κλείνοντας αυτό το βιβλίο, ένιωθα υπερένταση! Σχεδόν έτρεμα, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε τίποτα, ενώ ήθελα κι εγώ ένα τσιγάρο σαν τον Αλέξανδρο. Πρώτη φορά ένιωθα ανυπομονησία για βιβλίο Έλληνα συγγραφέα και –το ομολογώ- είχα το φόβο μην τυχόν απογοητευτώ! Όχι μόνο δεν απογοητεύτηκα, μα… πριν καιρό είχα παρομοιάσει την πένα του συγγραφέα με οπλοστάσιο που μας το αποκαλύπτει σιγά σιγά: ε, λ ΒΟΟΜ! (κάποιες σκέψεις για τους ‘’Μακάριους’’ του Μάριου Δημητριάδη- ΠΡΟΣΟΧΗ! Περιέχει ομιχλώδη σπόιλερς) Κλείνοντας αυτό το βιβλίο, ένιωθα υπερένταση! Σχεδόν έτρεμα, δεν μπορούσα να συγκεντρωθώ σε τίποτα, ενώ ήθελα κι εγώ ένα τσιγάρο σαν τον Αλέξανδρο. Πρώτη φορά ένιωθα ανυπομονησία για βιβλίο Έλληνα συγγραφέα και –το ομολογώ- είχα το φόβο μην τυχόν απογοητευτώ! Όχι μόνο δεν απογοητεύτηκα, μα… πριν καιρό είχα παρομοιάσει την πένα του συγγραφέα με οπλοστάσιο που μας το αποκαλύπτει σιγά σιγά: ε, λοιπόν αυτό το βιβλίο ήταν κανόνι! Κινηματογραφικό! Αυτή είναι η λέξη που χαρακτηρίζει αυτό το βιβλίο -όσο φθαρμένη’’ κι αν είναι από τις κριτικές του είδους- μα δεν ένιωθα σα να διαβάζω βιβλίο αλλά σα να κάνω binge watching σειρά του Netflix! Η αρίθμηση των κεφαλαίων και τα quotes στην αρχή κάθε κεφαλαίου ήταν σαν intro για νέο επεισόδιο! Έφυγε -ουσιαστικά- σε μία μέρα και ενώ στέκει τέλεια ως αυτοτελές, ήθελα με το που το έκλεισα να είχα δίπλα το σίκουελ. Πρέπει να το γράψει, πιστεύω, ακόμη και υπό απειλή όπλου! Τέλειο κλιφχάνγκερ και το είδος τέλους που λατρεύω (μη φοβου, δε θα κάνω κανένα ουσιαστικό σπόιλερ) Η ατμόσφαιρα έφερνε έντονα στο νου Λαβκραφτικό μύθο (Ντάνγουιτς και την ταινία Ντάγκων) ενώ ώρες ώρες μου θύμιζε και το Wicker Man (‘’not the bees, my eyes!!’’) οπότε ήξερα ότι θα το λάτρευα από τη περιγραφή του οπισθόφυλλου. Διαβάζοντάς το όμως, χαμογελούσα συνέχεια, με τις ‘’θεματικές-ομοιοκαταληξίες’’ από το ‘’Αγκαλιάζοντας το έρεβος’’… Πεθαίνω με κάτι τέτοια!!! Ο συγγραφέας είχε φέρει αρκετά παλιά γνώριμα ‘’ριφάκια’’ από ‘’Κατευνάζοντας τους θεούς’’ αλλά στη σελ 87, η σύνδεση με το ‘’Αυτοί που πεθαίνουν όρθιοι’’ ήταν τρομερό σόλο… αααχχχ, ναι ρε φίλε! Το γεγονός ότι ο τρόμος είναι αμιγώς ελληνικός, σε κάνει να τον νιώθεις δυνατότερα και να σέρνεται κάτω από το πετσί σου! Αυτό, το ελληνικό στοιχείο, το ξεχώρισα και το αγάπησα ιδιαίτερα! Ένα πράγμα που ίσως έχω να του προσάψω, όσο το επεξεργαζόμουν, είδα ότι τελικά δεν ήταν και τόσο αρνητικό, μα θέλω να το προσθέσω: ο συγγραφέας αποτυπώνει την ιστορία του με τρομερή ‘’πειθαρχία’’. Τι εννοώ; Κρατάει στο βιβλίο μονάχα τα απολύτως ζωτικά για την πλοκή. Δεν πελαγοδρομεί στο ελάχιστο, ότι είναι ‘’αχρείαστο’’ έχει κοπεί. Μα ώρες-ώρες έβλεπα ‘’παραθυράκια’’ για όμορφα ‘’κατεβατά’’ που δυστυχώς –για εμένα- έλειπαν. Η συζήτηση στην Λ… θα μπορούσε να δοθεί, το παρελθόν του ήρωα θα μπορούσε κι αυτό να δοθεί αναλυτικότερα (σχεδόν απουσιάζει), μετά από τη σκηνή σεξ θα μπορούσαμε να έχουμε μια κουβέντα ή οι συζητήσεις με την αδελφή του θα μπορούσαν να έχουν λίγο παραπάνω μπλα. Θα μπορούσαν! Το επανέλαβα πολλές φορές το ρήμα, μα δεν το κάνω για να μειώσω το βιβλίο, δεν του αφαιρούν κάτι αυτές οι ‘’μικρο-ελλείψεις’’, ίσα-ίσα το κάνουν πραγματικό page-turner, μα αυτά που ίσως να κουράζουν τον μέσο αναγνώστη, προσωπικά, τα εκτιμώ δεόντως. Επίσης, μιας που είπα ‘’μέσος αναγνώστης’’: αν κάποιος δεν έχει επαφή με την αρχαία μας μυθολογία, θα το χαρεί πολύ περισσότερο (Μακάριοι... οι πτωχοί το πνεύματι, wink wink ;) ). Αν κάποιος έχει διαβάσει τα βασικά, θα αρχίσει υποθέσεις και ίσως με την πρώτη αναφορά να του σκάσουν πολλά πράγματα που να ανυπομονεί να δει. Προσωπικά, στη σελίδα 19 όταν αναφέρθηκε το μέρος και έκανα την σύνδεση, μουρμούρισα: ‘’YEY boiii, here we go!!!’’. Και ενώ σε βασικές γραμμές το υπόλοιπο βιβλίο ήταν σα να μου ‘’επιτέθηκε’’ πριν μπω στην σελίδα 20 και σε γενικές γραμμές έπεσα μέσα, το τέλος απλά με ξετίναξε. Δεν το περίμενα! Και αυτό ήταν ‘’αναγνωστικό λάθος’’ μου! Είχα ξεχάσει ότι ήταν χαρακτηριστικό της πένας του και με μάγεψε πάλι ο ‘’κερατάς’’ (σα φιλοφρόνηση τοποθετείται ο χαρακτηρισμός, είναι μεταλάς, δε θα προσβληθεί πιστεύω)! Με μάγεψε πώς; Κυλάει όπως τα διηγήματά του: συμπαθής ήρωας, κάμποσα κλισέ του είδους και ενώ φαντάζεσαι ότι ξέρεις την συνέχεια… μεγάλη ανατροπή! Όχι όμως ανατροπή για την ανατροπή και μόνο, απλά, ενώ έχεις κάνει υποθέσεις για το πού πάει, ξεχνάς ότι ο συγκεκριμένος συγγραφέας, πάντα στο τέλος τα φέρνει όλα τούμπα. Για του λόγου το αληθές, κάθε κείμενό του μου δίνει την εξής αίσθηση… Μάριος Δημητριάδης: «Είναι έτοιμο το δείπνο, να φτιάξουμε το τραπέζι;» Αναγνώστης: «Οκ.» Βάζετε το τραπεζομάντιλο, φέρνετε τα πιάτα… η κοιλιά σου έχει αρχίσει να γουργουρίζει. Φέρνετε τα μαχαιροπίρουνα, βάζετε δίπλα στα πιάτα τα ποτήρια… εδώ και ώρα σκέφτεσαι το φαγητό. Βγαίνει και το κρασί, μπαίνει στα ποτήρια… στο νου σου έχεις ήδη χωνέψει. Μάριος Δημητριάδης: «Πάω να φέρω το γεύμα». Αναγνώστης: «Οκ.» Μα όσο πηγαίνει στη κουζίνα, στο νου σου έχεις φάει προ πολλού το γεύμα και σκέφτεσαι αν μετά θα πάτε βόλτα ή θα βάλετε ταινία. Πιάνεις το πιρούνι σου, βάζεις την πετσέτα στο λαιμό σου και… βλέπεις τον Δημητριάδη, να έρχεται τρέχοντας από την κουζίνα, να κάνει table flip το όμορφο τραπέζι που φτιάχνατε τόση ώρα, να κάθεται απέναντι σου σταυροπόδι, να απλώνει τα χέρια του στο πλάι όλο αυτοπεποίθηση και να σου λέει: «Dinner served, bitch!» Εσύ, ο αναγνώστης, έχεις μουδιάσει! Κλείνεις το βιβλίο με τζετ λαγκ! Δε μπορείς να σκεφτείς, δεν μπορείς να αντιδράσεις! Και όταν έρχεται το gore από το πουθενά –σαν το κρασί που χύθηκε στο πάτωμα από το table flip- είσαι πίσω στο τραπέζι και απορείς ‘’τι στο;’’. Αν όμως αγαπάς το είδος, μόλις το μούδιασμα φύγει, χαμογελάς πλατιά και χειροκροτείς με ενθουσιασμό! Ανατροπή μπόμπα! Δε θα πω άλλα, πιστεύω ήδη το παράκανα, αν και πάλεψα να μην έχει σπόιλερς! Ανυπομονώ για το 2 και είθε να γραφτεί. Αν δεν γραφτεί, σε όσους ψάχνουν παρόμοιο ‘’φιξάκι’’ προτείνω –φυσικά- τη ‘’Σκιά στο Σπίτι’’ του Κωνσταντίνου Κέλλη και το ‘’Σπίτι’’ του Γιώργου Μήτα, που έχουν παρεμφερές ύφος. Marios Dimitriadis σε ευχαριστώ, σαν αναγνώστης γι αυτό το διαμαντάκι που μας χάρισες. Είθε να είναι καλοτάξιδο και να δούμε κι άλλα αντάξιά του στο μέλλον από την πένα σου (αν και είμαι σίγουρος ότι είσαι ακόμα στην αρχή και μας ‘’ξεδιπλώνεσαι σιγά-σιγά). Τέλος, εύχομαι ολόψυχα, κάτω από την σκέπη του νέου οίκου σου, να φτάσεις όσο μακριά ποθείς. Πραγματικά, σου αξίζει! Υγ 1) σχεδόν δύο μήνες δράσης και δεν αναφέρεται που έβρισκε τα τσιγάρα ο ήρωας, θα ήθελα μια λεπτομέρεια, έστω κι αν ήταν κούτες που τις είχε πάρει μαζί. Πάντως ότι ήταν καπνιστής, προσωπικά, το λάτρεψα!! Υγ 2) το Μάτριξ βγήκε το 1999, η αναφορά στην σελίδα 204 με αποσυντόνισε για λίγο –αν σκεφτείς ότι είμαστε στο 1992- μα οι σελίδες 205-206 με έκαναν να τα ξεχάσω όλα! Υγ 3) σελίδα 109-110 μου έφεραν στο νου την αγαπημένη μου σκηνή από το Mandy με τον Cage, την σκεφτόμουν και στο ίδιο καδράρισμα, χαχα απλά έπικ! Υγ 4) Μακάριοι σελ 13 πρώτες 4 λέξεις – Λενοράκι2 σελ 53 τέταρτη σειρά κλπ… Εκεί ένιωσα να κολλάω με το βιβλίο, από το ξεκίνημα! Λόγοι που ίσως να μην θέλει να το διαβασει κάποιος 1) φεύγει μονοκοπανιά 2) με το που το κλείσεις θέλεις το σίκουλ (μακάρι να μην αργήσει) δεν μπορώ να σκεφτώ άλλο αρνητικο (28/10/2018)

  6. 4 out of 5

    Άννα Σπανογιώργου

    Το δεύτερο προσωπικό μυθιστόρημα του Μάριου έρχεται τυλιγμένο σε ένα υπέροχο εξώφυλλο που αποπνέει μυστηρίο και μυστικισμό. Πράγματι, από τις πρώτες, κιόλας, σελίδες ο αναγνώστης εισέρχεται σε έναν κόσμο ατμοσφαιρικό. Η ιστορία ειναι πλεγμένη με μαεστρία και καθώς ο Αλέξανδρος προσπαθεί να ανακαλύψει τα μυστικά των Μακαρίων (των κατοίκων της Μακάριας) η αγωνία εντείνεται, οι απορίες αυξάνονται και θέλεις να ανακαλύψεις τι συμβαίνει. Αναζητάς και εσύ στοιχεία που να μπορούν να δώσουν απαντήσεις. Το δεύτερο προσωπικό μυθιστόρημα του Μάριου έρχεται τυλιγμένο σε ένα υπέροχο εξώφυλλο που αποπνέει μυστηρίο και μυστικισμό. Πράγματι, από τις πρώτες, κιόλας, σελίδες ο αναγνώστης εισέρχεται σε έναν κόσμο ατμοσφαιρικό. Η ιστορία ειναι πλεγμένη με μαεστρία και καθώς ο Αλέξανδρος προσπαθεί να ανακαλύψει τα μυστικά των Μακαρίων (των κατοίκων της Μακάριας) η αγωνία εντείνεται, οι απορίες αυξάνονται και θέλεις να ανακαλύψεις τι συμβαίνει. Αναζητάς και εσύ στοιχεία που να μπορούν να δώσουν απαντήσεις. Τρόμος, μυστήριο, μυθολογία και μεταφυσικό μπλέκονται και δημιουργούν μια ιστορία που διαβάζεται με κομμένη ανάσα. Τι συμβαίνει, τελικά, στις Μακάριες Νήσους; Θα καταφέρει ο Αλέξανδρος φέρει στο φως την αλήθεια; Ο Μάριος έχει φτιάξει μια εκπληκτική ιστορία, που εκτός από το περιεχόμενό της (για το οποίο δεν θέλω να προδώσω περισσότερα) ειναι δοσμένη με υπέροχη λογοτεχνική γλώσσα και ζωντανές περιγραφές. Οι Μακάριοι ήρθαν να σας στοιχιώσουν τη σκέψη και να μείνουν. Ίσως, όμως, αν κοιτάξετε καλύτερα, δείτε πως δεν έφυγαν ποτέ.

  7. 5 out of 5

    Βασω Γενιτσαριδου

    4.5/ 5 "Οι Μακάριοι" είναι ένα βιβλίο μεταφυσικού τρόμου, που ο τρόμος του έρχεται σε επίπεδα. Στην αρχή υπάρχει σαν κρυμμένη απειλή, υποβόσκει σε κάθε κυματάκι, σε κάθε χαμόγελο που βλεπεις. Σιγα- σιγά μεγαλώνει μέσα στα σοκάκια που προχωρας, με κάθε άνθρωπο που συναντάς. Βήμα - Βήμα πολλαπλασιάζεται αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι είναι αλήθεια και τι ψεμα και τελικά γιγαντώνεται τόσο που σε αρπάζει από τα μούτρα, μέχρι την τελική απάντηση. BONUS: Εμένα τουλάχιστον, με υποχρέωσε 1ον να ανοίξω τον χάρ 4.5/ 5 "Οι Μακάριοι" είναι ένα βιβλίο μεταφυσικού τρόμου, που ο τρόμος του έρχεται σε επίπεδα. Στην αρχή υπάρχει σαν κρυμμένη απειλή, υποβόσκει σε κάθε κυματάκι, σε κάθε χαμόγελο που βλεπεις. Σιγα- σιγά μεγαλώνει μέσα στα σοκάκια που προχωρας, με κάθε άνθρωπο που συναντάς. Βήμα - Βήμα πολλαπλασιάζεται αρχίζεις να αναρωτιέσαι τι είναι αλήθεια και τι ψεμα και τελικά γιγαντώνεται τόσο που σε αρπάζει από τα μούτρα, μέχρι την τελική απάντηση. BONUS: Εμένα τουλάχιστον, με υποχρέωσε 1ον να ανοίξω τον χάρτη και να βρω το σύμπλεγμα των νησιών Και 2ον να ψάξω τους ήρωες της ιστορίας.

  8. 4 out of 5

    Γιώργος Σαββίδης

    Το πήρα πακέτο μαζί με του Κέλλη, (ο νέος μου συγγραφέας κόλλημα). Έκανα καλά, διάβασα δύο βιβλλιάρες στη σειρά. Ο Δημητριάδης δικαίος είναι στη Βελλ, με την οποία μεγάλωσωμε όλοι. 9/10 στα ίσα και πανάξια.

  9. 5 out of 5

    Elisavet

    Υπέροχο!!!!

  10. 5 out of 5

    Konstantine

    Αυτό το βιβλίο περιέχει: Υδατάνθρακες Πρωτείνες Ιχνοστοιχεία Μέταλλα Νερό Βιταμίνες Όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τον οργανισμό. Καταπίνεται ολόκληρο, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, προκαλώντας ένα συναίσθημα ολοκλήρωσης και ευφορίας. Ικανοποιητικό συμπλήρωμα διατροφής, ειδικά σε περιπτώσεις που παρουσιάζεται σοβαρή έλλειψη άγχους, τρόμου και πανικού. Τα προσφέρει όλα σε ικανοποιητικές δόσεις. Αντενδείξεις: Πολλοί ασθενείς έχουν παρουσιάσει συμπτώματα άρνησης αποχωρισμού του βιβλίου, που σ Αυτό το βιβλίο περιέχει: Υδατάνθρακες Πρωτείνες Ιχνοστοιχεία Μέταλλα Νερό Βιταμίνες Όλα τα απαραίτητα θρεπτικά συστατικά για τον οργανισμό. Καταπίνεται ολόκληρο, οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας, προκαλώντας ένα συναίσθημα ολοκλήρωσης και ευφορίας. Ικανοποιητικό συμπλήρωμα διατροφής, ειδικά σε περιπτώσεις που παρουσιάζεται σοβαρή έλλειψη άγχους, τρόμου και πανικού. Τα προσφέρει όλα σε ικανοποιητικές δόσεις. Αντενδείξεις: Πολλοί ασθενείς έχουν παρουσιάσει συμπτώματα άρνησης αποχωρισμού του βιβλίου, που συνοδεύτηκε από αϋπνία. Σπάνιες περιπτώσεις έχουν παρουσιάσει συμπτώματα ψύχωσης με κύριο χαρακτηριστικό την επανάληψη της λέξης "Εκείνη...εκείνη". Ωστόσο, δε χρειάζεται να συμβουλευτείτε τον γιατρό σας. Απλά καταπιείτε το αμάσητο.

  11. 4 out of 5

    Νίκος Μούρας

    Ενδιαφέρουσα ιδέα, δυνατή ατμόσφαιρα που όχι μόνο σε βάζει στο κλίμα αλλά σχεδόν είναι ένας χαρακτήρας από μόνος της, και ζωντανές, γλαφυρές περιγραφές είναι μόνο μερικά από τα στοιχεία του βιβλίου. Η ροή του είναι εξαιρετική, όσο προχωράει η ιστορία και έρχονται οι αποκαλύψεις, εντείνεται και η αγωνία με αποτέλεσμα να μη θες να το αφήσεις από τα χέρια σου. Σκοτεινό, μυστηριώδες, αποπνικτικό, ιντριγκαδόρικο και με ένα θεϊκό φινάλε, οι Μακάριοι είναι ένα βιβλίο που πραγματικά απόλαυσα!

  12. 4 out of 5

    Giota Kariofilla

    Αυτό που με τράβηξε σε αυτό το βιβλίο είναι το υπέροχο του εξώφυλλο. Όταν άρχισα να το διαβάζω με τράβηξε πάρα πολύ το μυστήριο που επικρατούσε από την αρχή. Ανατριχιαστικά ατμοσφαιρικό με έντονο το μεταφυσικό στοιχείο, διαβάζεται με μια ανάσα. Γρήγορη πλοκή με την αγωνία να αποτυπώνεται σε κάθε του σελίδα. Η κορύφωση του εκπληκτική. Το απόλαυσα από την πρώτη ως την τελευταία του σελίδα.

  13. 5 out of 5

    Elisso

    «Σκοτάδι. Πυκνό και ερεβώδες. Τα μάτια ήταν αδύνατον ν’ αποτυπώσουν την παραμικρή εικόνα. Μονάχα τα βήματα του πάνω στα κοφτερά βράχια της σπηλιάς αντηχούσαν και έδιναν μια αόρατη εκδοχή του χώρου, μέσω της ηχώς τους. Φοβόταν. Φοβόταν ότι κάθε ήχος θα έδινε το στίγμα του σ’ εκείνον που ίσως παραφύλαγε στο σκοτάδι…» Το βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη «Οι Μακάριοι» που εγκαινιάζει την συνεργασία του με τις εκδόσεις BELL ήθελα να το διαβάσω για δύο λόγους. Για το υπέροχο εξώφυλλο του που πραγματικά σε ιντ «Σκοτάδι. Πυκνό και ερεβώδες. Τα μάτια ήταν αδύνατον ν’ αποτυπώσουν την παραμικρή εικόνα. Μονάχα τα βήματα του πάνω στα κοφτερά βράχια της σπηλιάς αντηχούσαν και έδιναν μια αόρατη εκδοχή του χώρου, μέσω της ηχώς τους. Φοβόταν. Φοβόταν ότι κάθε ήχος θα έδινε το στίγμα του σ’ εκείνον που ίσως παραφύλαγε στο σκοτάδι…» Το βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη «Οι Μακάριοι» που εγκαινιάζει την συνεργασία του με τις εκδόσεις BELL ήθελα να το διαβάσω για δύο λόγους. Για το υπέροχο εξώφυλλο του που πραγματικά σε ιντριγκάρει για το περιεχόμενο του αλλά και γιατί προσπαθώ να στρέψω τις αναγνωστικές μου επιλογές και σε έλληνες συγγραφείς. Να γνωρίσω λίγο και την ελληνική πένα που κυριαρχεί στα μυθιστορήματα τρόμου και μεταφυσικού. Και ακριβώς τέτοιου είδους βιβλίο είναι και «Οι Μακάριοι». Και μάλιστα με πολύ έντονο το ελληνικό στοιχείο μέσα του καθώς η ιστορία του πηγάζει από την αρχαία μας μυθολογία. Αρχαίες θεότητες κάνουν την εμφάνιση τους στις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος θέλοντας να συνδέσουν τη σύγχρονη εποχή με τις δοξασίες των αρχαίων ελλήνων εξυψώνοντας τη μυθολογική τους υπόσταση σε μια άλλη διάσταση ανάμεσα στο φως και στο σκοτάδι. Ο Αλέξανδρος είναι ένας νεαρός δάσκαλος που διορίζεται στην Μακάρια για το νέο σχολικό έτος. Ένα απομακρυσμένο νησί του Αιγαίου που κατοικείται από λιγοστούς κατοίκους, άγνωστο στους πολλούς. Από τις πρώτες του στιγμές στο νησί θα καταλάβει ότι μάλλον είναι λίγο ανεπιθύμητος στα μάτια των κατοίκων του νησιού καθώς τους βλέπει αρκετά επιφυλακτικούς και καχύποπτους απέναντι του. Όταν θα γίνει μάρτυρας κάποιων ανεξήγητων φαινομένων θα συνειδητοποιήσει ότι οι ήρεμες ζωές των Μακαρίων κρύβουν πολλά μυστικά και μάλιστα επικίνδυνα. Το σαράκι της περιέργειας όμως θα τον σπρώξει να ανακαλύψει τι κρύβεται πίσω από την ειδυλλιακή ομορφιά του νησιού. Όσα θα φέρει στο φως θα κλονίσουν τόσο τον ίδιο όσο και τα πιστεύω του αλλά θα θέσουν και σε θανάσιμο κίνδυνο τη ζωή του. «Η αίσθηση του χρόνου χάθηκε από τη στιγμή που πέρασε τη μεγάλη οπή στο βράχο. Η νύχτα πίσω του ήταν ξάστερη, γεμάτη με αντανακλάσεις του ουρανού πάνω στην ήρεμη βραδινή θάλασσα. Το σκοτάδι που τον λέρωνε όμως εκεί μέσα ήταν βρόμικο και αφιλόξενο. Και έμοιαζε να κρύβει πολλά…» Όντως το βιβλίο κρύβει πολλά μέσα του και σε αυτό το σημείο θα ήθελα να έχω απέναντι μου τον Μάριο Δημητριάδη γιατί οι ερωτήσεις που έχω να του θέσω είναι πολλές. Το πρώτο πράγμα που θέλω να μου πει είναι αν το βιβλίο θα έχει συνέχεια. Παρακαλώ πολύ πείτε μου ότι έχει συνέχεια γιατί τελειώνει πάρα πολύ απότομα. Τόσο απότομα που εμένα τουλάχιστον με έκανε να αναφωνήσω «Τι; Αυτό ήταν;» και να ψάχνω να βρω αν λείπουν απλά σελίδες. Αλλά όχι δεν έλειπαν γιατί απλά ο τίτλος στις δύο-τρεις τελευταίες σελίδες έγραφε επίλογος. Γενικά μου το έκοψε λίγο άγαρμπα ακριβώς πάνω που άρχιζε όλη η δράση. Σαν να μου πήρε το γλυκό από το κουτάλι που λένε και έμεινα με τη γλυκά. Σε γενικές γραμμές πάντως είναι μια ευφάνταστη ιστορία και ένα θέμα που δεν έχει τύχει να δω σε άλλο βιβλίο τέτοιου είδους. Η πλοκή του βιβλίου προχωράει γενικά λίγο αργά. Η αναζήτηση που κάνει ο Αλέξανδρος γύρω από το μυστήριο που κρύβει το νησί των Μακαρίων περιλαμβάνει αρκετά μεγάλο μέρος του βιβλίου περιορίζοντας την δράση σε πολύ μικρά κομμάτια η οποία όμως είναι αρκετά έντονη και κρατάνε το ενδιαφέρον του αναγνώστη ο οποίος συνεχίζει το διάβασμα προκειμένου να δει που θα καταλήξει όλη αυτή η περιπλάνηση. Ο τρόμος και ο φόβος υποβόσκει σε κάθε σελίδα δημιουργώντας την εντύπωση ότι κάπου υπάρχει κρυμμένη μια απειλή η οποία καραδοκεί για να ξεσπάσει την κατάλληλη στιγμή. Επίσης η ιστορία της Μακάριας και των κατοίκων της σε προκαλεί να την αναζητήσεις στον χάρτη. Να δεις αν όντως υπάρχει αυτό το σύμπλεγμα νησιών. Αλλά σαν μια άλλη Ατλαντίδα θα ανακαλύψεις ότι υπάρχει απλά στη σφαίρα της φαντασίας του συγγραφέα. «Το βήμα του ήταν αργό κι αισθανόταν σαν να έκανε ένα χωρίς αύριο περίπατο σε μια σελήνη που έσφυζε από οξυγόνο και περιβαλλόταν από άφθονο αλμυρό νερό. Ένιωσε πάλι γαλήνια. Οι αλλαγές διάθεσης που το προσέφερε αυτό το σύμπλεγμα των νησιών ήταν οι πιο ποικίλες που είχε ποτέ στη ζωή του. Όποτε τον τάραζε με τα παράξενα μυστικά του, φρόντιζε μετά να του απαλύνει την ψυχή με τα πιο όμορφα και ιδιαίτερα τοπία που είχε δει στη ζωή του. Ίσως γιατί αυτό που του ετοίμαζε ήταν πέρα από τις δυνάμεις του…» Ο Μάριος Δημητριάδης εμπνέεται από τον μύθο της Στύγας και δημιουργεί ένα μεταφυσικό μυθιστόρημα τρόμου που ξυπνά από τη λήθη μια αρχέγονη χθόνια θεότητα η οποία ήταν απεχθής και φρικαλέα που σύμφωνα με τη μυθολογία ήταν η προσωποποίηση του ομώνυμου ποταμού του Άδη. Ένα βιβλίο που θα μας ταξιδέψει στα σκοτάδια του Άδη και στο φως του Ολύμπου για να ανακαλύψουμε ότι οι δύο αυτές έννοιες είναι αλληλένδετες και αντιμέτωπες σε μια αέναη μάχη ανάμεσα στο καλό και στο κακό.

  14. 5 out of 5

    Maria Tsiakalou

    Το βιβλίο «Οι Μακάριοι» είναι το νέο βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη, από τις Εκδόσεις Bell. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Αλέξανδρος, ένας δάσκαλος από τη Θεσσαλονίκη, με το χαρτί του διορισμού του για την καινούρια σχολική χρονιά να γράφει "Δημοτικό Σχολείο Μακαρίων Νήσων". Η ιστορία ξεκινά σε μια σπηλιά με ένα δυνατό και ταυτόχρονα σκοτεινό πρόλογο, συνεχίζεται με μια σύντομη σκηνή στην όμορφη Θεσσαλονίκη και καταλήγει σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων, τη Μακάρια. Το νησί αυτό ανήκει σε ένα σ Το βιβλίο «Οι Μακάριοι» είναι το νέο βιβλίο του Μάριου Δημητριάδη, από τις Εκδόσεις Bell. Πρωταγωνιστής της ιστορίας είναι ο Αλέξανδρος, ένας δάσκαλος από τη Θεσσαλονίκη, με το χαρτί του διορισμού του για την καινούρια σχολική χρονιά να γράφει "Δημοτικό Σχολείο Μακαρίων Νήσων". Η ιστορία ξεκινά σε μια σπηλιά με ένα δυνατό και ταυτόχρονα σκοτεινό πρόλογο, συνεχίζεται με μια σύντομη σκηνή στην όμορφη Θεσσαλονίκη και καταλήγει σε ένα μικρό νησί των Κυκλάδων, τη Μακάρια. Το νησί αυτό ανήκει σε ένα σύμπλεγμα τριών νησιών, τις λεγόμενες Μακάριες Νήσους ,οι οποίες βρίσκονται ανάμεσα στη Νάξο και τη Δονούσα. Στην πραγματικότητα, πρόκειται για ένα σύμπλεγμα τριών ακατοίκητων βραχονησίδων με διαφορετικές ονομασίες από αυτές του βιβλίου, για τις οποίες υπάρχουν αναφορές στην Ελληνική μυθολογία. Κατά τον Ησίοδο τα νησιά των Μακάρων ήταν τόπος των «ολβίων ηρώων», δηλαδή των ευτυχισμένων ηρώων, οι οποίοι δεν πεθαίνουν , αλλά εξακολουθούν να ζουν στα νησιά αυτά σε κατάσταση «μακαριότητας». Είναι εξαιρετικά δημιουργική η ιδέα του Μάριου Δημητριάδη να τοποθετήσει εκεί την ιστορία του και ιδιαίτερα πρωτότυπη να τροποποιήσει τον χάρτη για τις ανάγκες του βιβλίου. Από την πρώτη στιγμή που φτάνει ο Αλέξανδρος στη Μακάρια, αντικρίζει την παράξενη συμπεριφορά των μονίμων κατοίκων του νησιού που τις περισσότερες φόρες τον κάνουν να αισθάνεται παρείσακτος. Συνάντα ακατανόητα γι’ αυτόν περιστατικά στην καθημερινότητά του και, μετά από μια σειρά μεταφυσικών γεγονότων, η περιέργεια και ο φόβος τον οδηγούν στην αναζήτηση απαντήσεων. Θα έρθει αντιμέτωπος με τραγικές και ζοφερές καταστάσεις, σκότος και έρεβος πέρα από κάθε λογική. Η θέα του όμορφου ηλιοβασιλέματος της Μακάριας από ψηλά, έρχεται σαν σε αντίθεση με την ασχημία της συμπεριφοράς των κατοίκων. Το νησί περιβάλλεται από απότομη και βραχώδη ακτογραμμή, σκηνικό ανατριχιαστικά ιδανικό για ταινία τρόμου. Η κορύφωση της ιστορίας είναι δραματική και το τέλος αναπάντεχο. Ο τρόπος γραφής του Μάριου Δημητριάδη, σε αυτό το βιβλίο, έχει μια ενδιαφέρουσα και θετική εξέλιξη. Χρησιμοποιεί πολλά όμορφα επίθετα και παρομοιώσεις για να περιγράψει την ροή της ιστορίας, χωρίς να γίνεται κουραστικός και υπέρ-λυρικός. Οι χαρακτήρες είναι ιδιαίτεροι, σκοτεινοί αλλά ταυτόχρονα μυστηριώδεις. Στην αρχή κάθε κεφαλαίου , συναντάμε αρχαία Ελληνική αρίθμηση, που την ακολουθούν μικρά στιχάκια - γνωμικά, τα οποία είναι αποσπάσματα βιβλίων /τραγουδιών/ λόγια μεγάλων προσωπικοτήτων ακόμη και δελφικές εντολές. Τα κειμενάκια αυτά προϊδεάζουν τον αναγνώστη στην διαμόρφωση μια μικρής ιδέας για το τι θα ακολουθήσει στις επόμενες σελίδες. Το εξώφυλλο είναι απόλυτα ταιριαστό με την ιστορία και προσωπικά το θεωρώ εξαιρετικό. Το βιβλίο ανήκει στην κατηγορία του φανταστικού. Είναι ένα ατμοσφαιρικό θρίλερ πασπαλισμένο με υποχθόνιο τρόμο και μεταφυσικό μυστήριο. Γεμάτο δράση, ένταση και αγωνία μαγνητίζει το ενδιαφέρον του αναγνώστη, με συνέπεια να μη μπορεί να το αφήσει από τα χέρια του. Ο συγγραφέας μας χαρίζει μια ιστορία με φόντο το Ελληνικό τοπίο, με στοιχειά από την Ελληνική Μυθολογία και επιρροές από τον Χ. Φ. Λάβκραφτ. Σαν λογοτεχνική ιδέα είναι πρωτότυπη και το ταξίδι στη Μακάρια άκρως απολαυστικό και ψυχαγωγικό για τους λάτρεις του είδους. Εύχομαι, το νέο βιβλίο του κ. Δημητριάδη, να αγαπηθεί από το αναγνωστικό κοινό και ανυπομονώ να διαβάσω την συνέχεια του.

  15. 5 out of 5

    Niki

    Εξαιρετικό, ατμοσφαιρικό, με έκανε να έχω ακόμα λίγη πίστη στον Ελληνικό τρόμο (αυτό, και οι δουλειές του Κωνσταντίνου Κέλλη) Πιο συγκεκριμένα: Ο λόγος που χάνει ένα αστεράκι και παίρνει 4 αντί 5 (αφού ο χαρακτηρισμός "εξαιρετικό" πιο πολύ σε 5 παραπέμπει) είναι επειδή σε κάποια σημεία ήταν πολύ βολικό, που είναι μεν πολύ συνηθισμένη αμαρτία για τα θρίλερ, αλλά είναι δε πολύ βαρετή αμαρτία. (view spoiler)[Ο πρωταγωνιστής δεν ξέρει τι να κάνει και από που να αρχίσει? ΜΠΑΜ βρίσκει τον χάρτη του προ Εξαιρετικό, ατμοσφαιρικό, με έκανε να έχω ακόμα λίγη πίστη στον Ελληνικό τρόμο (αυτό, και οι δουλειές του Κωνσταντίνου Κέλλη) Πιο συγκεκριμένα: Ο λόγος που χάνει ένα αστεράκι και παίρνει 4 αντί 5 (αφού ο χαρακτηρισμός "εξαιρετικό" πιο πολύ σε 5 παραπέμπει) είναι επειδή σε κάποια σημεία ήταν πολύ βολικό, που είναι μεν πολύ συνηθισμένη αμαρτία για τα θρίλερ, αλλά είναι δε πολύ βαρετή αμαρτία. (view spoiler)[Ο πρωταγωνιστής δεν ξέρει τι να κάνει και από που να αρχίσει? ΜΠΑΜ βρίσκει τον χάρτη του προηγούμενου δασκάλου λίγα δευτερόλεπτα μετά, και το γράμμα κάτω από το πάτωμα του σπιτιού του (αφού, φυσικά, οι 2 δάσκαλοι έμεναν στο ίδιο σπίτι) Χρειαζόμασταν έναν τρόπο να προχωρήσει η πλοκή, και να έχουμε και λίγο sexy times? ΜΠΑΜ υπήρχε μια (1) νέα και όμορφη κοπέλα σε όλο το νησί, που βολικά ήθελε κιόλας τον Αλέξανδρο (ενώ θα μπορούσε να είναι ψυχρή και απόμακρη σαν όλους τους υπόλοιπους κάτοικους), αλλά που δεν ήταν και τόσο βασική ώστε να μην μπορεί να θυσιαστεί (κ.α.) (hide spoiler)] Αυτά, συν η όλη (view spoiler)["Εκλεκτός!!!" πλοκή, (που έχει γραφτεί ξανά και ξανά και που βέβαια εδώ ήταν subversion του γνωστού trope, και που υποψιάζομαι οτι αυτός ήταν όλος ο λόγος που υπήρχε το συγκεκριμένο, προκειμένου ο αναγνώστης άλλα να περιμένει και άλλα να του έρθουν στο τέλος; όμως, όπως και να έχει, είναι συνηθισμένο και ψιλοβαρετό), (hide spoiler)] ήταν που αφαίρεσαν αυτό το ένα αστεράκι από την βαθμολογία μου. Τα 4 που έδωσα, όμως, τα κέρδισε με την αξία του. Εξαιρετικές σκηνές τρόμου, που ο συγγραφέας δεν δίστασε να βουτήξει με το κεφάλι, εξαιρετική ατμόσφαιρα, εξαιρετική γραφή (πραγματικά μπορούσες να το κάνεις όλο εικόνα; ίσως βοηθάει που είμαι και εγώ από νησί, αν και όχι Κυκλαδίτικο) Οι χαρακτήρες δεν ήταν κάτι ιδιαίτερο, ούτε έχουν φοβερή ανάπτυξη κατά την ιστορία, αλλά κάνουν την δουλειά τους, δεν με χάλασαν κιόλας. Το τέλος βοήθησε πάρα πολύ στο πόσο απόλαυσα την ιστορία, αφού αυτό ακριβώς το στυλ τέλους είναι από τα αγαπημένα μου. Αφήνει ανοιχτή την πιθανότητα για δεύτερο βιβλίο, αλλά ειλικρινά δεν θα το ήθελα (όχι βέβαια οτι με αναγκάζει κανείς να το διαβάσω, ακόμα και αν βγει) Πιστεύω οτι η ιστορία στέκεται μόνη της καλύτερα, αφού τώρα το τέλος αφήνει πολλά στην φαντασία- δεν χρειάζεται πάντα υπερανάλυση κάθε μικρής πιθανότητας και κάθε ανοιχτού σεναρίου. Η φαντασία πολλές φορές είναι πιο τρομακτική. Όμως, εάν βγει και δεύτερο βιβλίο, το πιο πιθανό είναι πως θα το διαβάσω. Ο Μάριος Δημητριάδης μπήκε κανονικά στο ραντάρ μου τώρα, και θα ακολουθήσω τις προσπάθειες του στο εξής.

  16. 5 out of 5

    Anna Stathopoulou

  17. 4 out of 5

    ANASTASIA

  18. 5 out of 5

    Nikoletta Dimitriadou

  19. 5 out of 5

    Haris Nikolakakis

  20. 5 out of 5

    Ειρήνη Βαρδάκη

  21. 5 out of 5

    Eleni

  22. 5 out of 5

    Άρης Δεληγιαννίδης

  23. 5 out of 5

    Michael

  24. 5 out of 5

    Αμαρυλλίς

  25. 4 out of 5

    Irene Sinodinou

  26. 5 out of 5

    Dimitrios

  27. 5 out of 5

    Μάριος Δημητριάδης

  28. 5 out of 5

    Ευθυμία Δεσποτάκη

  29. 4 out of 5

    Βαλάντης Δοξάκιερ

  30. 5 out of 5

    C.A. Caskabel

  31. 5 out of 5

    Gregory Dimakopoulos

  32. 5 out of 5

    'Εφη Μυλωνά

  33. 4 out of 5

    Thanasis Papageorgiou

  34. 4 out of 5

    Μαρία Γεωργοπούλου

  35. 5 out of 5

    Γιώργος Κωστόπουλος

  36. 4 out of 5

    Γιώτα Καλαμαρά

  37. 4 out of 5

    Karina Beisembini

  38. 5 out of 5

    Ιλέην

  39. 4 out of 5

    Δημήτρης Δελαρούδης

  40. 4 out of 5

    Αλκιβίαδης Βασίλειος

  41. 5 out of 5

    Ηλίας Τσιάρας

  42. 5 out of 5

    Giota Stavridi

  43. 4 out of 5

    Μαρια Κουλουρη

  44. 4 out of 5

    Punkerthanpunk

  45. 5 out of 5

    Mohikanos

  46. 4 out of 5

    Άννα Τσιαπούρη

  47. 4 out of 5

    Lena Daskalaki

  48. 5 out of 5

    vagia

  49. 5 out of 5

    Xyto

  50. 4 out of 5

    Veta

  51. 5 out of 5

    Stelios Pol

  52. 5 out of 5

    Alexandra (matobookalo)

  53. 5 out of 5

    Κωνσταντίνος Κέλλης

  54. 4 out of 5

    DIMITRA BENISI

Add a review

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Loading...
We use cookies to give you the best online experience. By using our website you agree to our use of cookies in accordance with our cookie policy.